دروغ می گین؟ بیشتر اوقات دروغ می گین؟ دروغ گفتن رو به عنوان مکانیزمی دفاعی در برابر موقعیتای سخت انتخاب می کنین؟ جدا از ابعاد سیاه و تاریک دروغ گویی که بر شخصیت و درون شما اثرات بدی می ذاره، روابط کاری و شخصی تون هم در بلندمدت خیلی تحت اثر دروغ قرار خواهد گرفت. البته راستی و راست گویی هم آیین خود رو داره. اگه سیاستای رفتاری و گفتاری درستی به خرج ندین، بعضی وقتا راست گویی شمام ازسوی بقیه پذیرفته نمی شه.

۱۵ عبارتی که باعث می شه بقیه به شما اعتماد نکنن آموزشی

ما در این متن به شما می گیم که از چه عباراتی استفاده نکنین تا بقیه بیشتر به شما اعتماد کنن. سوءتفاهم و فهم اشتباهِ منظور شما به دلیل ی انتخاب اشتباه لغات و عبارات در صحبت کردن می تونه به ضررتون تموم شه. پس، از گفتن این عبارات در کلام خود دوری کنین:

۱. «راست می گم»

۱۵ عبارتی که باعث می شه بقیه به شما اعتماد نکنن آموزشی

نکته جالبی در تشخیص راست و دروغ حرفای افراد هست. دروغ گوها بیشتر سعی می کنن تا حرف خود رو رو راست و راست نشون بدن. واسه همین بیهوده از واژه راستی در حرف هاشون استفاده میکردن. مثلا همیشه میگن: «رو راست عرض می کنم…» درواقع، اونا سعی می کنن با به کار بردن واژه راستی و راست گویی، مخاطب رو به پذیرش دروغ شون تشویق کنن. اما از قدیم گفتن: «طلا که پاکه… چه منتش به خاکه»، پس اگه راست می گین احتیاج به تأکید نخواهید داشت. در جدا از اینکه حواس تون رو به افرادی که خیلی روی واژه راست گویی و راستی مانور میدن هم باشه.

۲. «باور کن»

افراد دروغ گو اصرار دارن که حرف شون صادقانهه و همیشه به مخاطب میگن: «باور کن… دارم راست می گم». اینجور تأکیدی، نشونه های خوبی نداره. اگه کسی در گفت وگو با شما همیشه اصرار کرد که حرفش رو باور کنین، زیاد باور نکنین چون دروغ می گه.

۳. «تا جایی که من می دونم…»

۱۵ عبارتی که باعث می شه بقیه به شما اعتماد نکنن آموزشی

بعضی وقتا استفاده از عبارت بالا به خاطر اینه که گوینده می خواد خیلی دقیق به نظر برسه، اما استفاده از اینجور عبارتی باعث می شه که شنونده احساس کنه، گوینده می خواد جایی واسه اشتباه کردنِ خودش باقی بزاره. پس واسه اینکه این همه پیچیدگی ایجاد نکنین، بهتره روشن صحبت کنین؛ پس همیشه با روشنی و وضوح بگید که چه می خواید، چه فکر می کنین و چی میدونید.

۴. «تا اونجا که خاطرم هست»

وقتی این عبارت رو به کار می برین، بقیه فکر می کنن دروغ می گین. حافظه ی آدم چیز عجیب وغریبیه، اما با همه این اوصاف بازم هنگام صحبت بهتره از چیزایی بگید که دقیقا به خاطر میارید. عبارت «تا اونجا که خاطرم هست» رو دور بندازین و از چیزایی که تو ذهن تون شفاف هستن، حرف بزنین. اگه هم از چیزی اطمینان ندارین، نترسین و این موضوع رو اعلام کنین.

۵. «مسئله اصلی اینه که…»

بیشتر افراد دوست ندارن مستقیما و به قول خودمونی، تابلو دروغ بگن. بخاطر این همیشه گفت وگو رو به طرف موضوعی دیگر منحرف می کنن و واسه این انحراف از عبارت بالا استفاده میکردن. وقتی می خواید موضوع بحث رو منحرف کنین، خیلی دروغ گو و فراری از بحث به نظر می رسین. منظور از فراری کسیه که دروغ گفته و حالا می ترسد که لو برود؛ پس سعی می کنه از توضیح بیشتر فرار کنه. اگه واقعا موضوع دیگری در گفت وگویتان هست که باید بهش بدین، مبحث اول رو تموم کنین، بعد به سراغ مطلب بعدی برید.

۶. «واقعیت اینه که…»

خیلی از افراد وقتی می خوان درباره مطلبی صحبت کنن که شنیدنش کمی سخته، مثل «واقعیت اینه که…» استفاده می کنن. اما شما این اشتباه رو تکرار نکنین. این عبارت رو نگید و یادتون باشه که این عبارت هم مثل «رو راست می گم…»، ممکنه اثرات منفی در مخاطب بزاره و شما رو در نظر اون حیله گر نشون بده.

۷. «اگه بخوام راستش رو بگم…»

۱۵ عبارتی که باعث می شه بقیه به شما اعتماد نکنن آموزشی

وقتی می گین: «اگه بخوام راستش رو بگم…»، شنونده احساس می کنه که قبل از این عبارت، دروغ هم بین کلام تون بوده. اگه همیشه روشن و راست گو باشین، لزومی نداره که وانگهی وسط جملات خود به راست گویی تون اشاره کنین. ، مگه قبل از این جمله دروغ می گفتید که حالا می گین: «اگه بخوام راست بگم». پس همیشه راست بگو دوست عزیز.

۸. «من هیچوقت این کار رو نمی کردم»

به این مکالمه دقت کنین: «اگه تو جای آقای ایکس بودی، پول رو برمی داشتی؟» «هیچوقت… من هیچوقت این کار رو نمی کردم.» اینجور عباراتی که همراه با قطعیتی زیاد هستن، درمورد آینده حرف میزنن. یعنی رفتاری که در آینده دارین و زمان اونا وابسته به گذشته نیس. از آینده هم که کسی خبر نداره. پس نمیشه درباره آینده قطعی حرف زد. اگه کسی با قطعیتی مصنوعی صحبت کنه، مشکوک به دروغ گویی میشه. پس هیچ وقت از جملات این چنینی استفاده نکنین و به کسی که بیهوده در آینده ای موهوم قاطعانه رفتار می کنه، اعتماد نکنین.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   ۱۲ نکته ی عملی واسه رهبری: حاصل ده سال تجربه ی مدیریت

۱۵ عبارتی که باعث می شه بقیه به شما اعتماد نکنن آموزشی

۹. تکرار سوال بقیه

وقتی از شما چیزی پرسیده می شه و سؤال رو تکرار می کنین، انگار واسه خود زمان می خرید تا دروغی سرهم کنین. البته ممکنه واقعا متوجه منظور فرد مقابل نشده یا حرف اونو نشنیده باشین. در این صورت بهتره واقعیت رو بگید. طوری رفتار نکنین که انگار فرد رو به بازی گرفتین و می خواید از خودتون واسه جواب دادن دروغ بسازین.

۱۰. «چی…؟»

اگه طرف دار پروپاقرص مجموعه «بیگ بنگ تئوری» باشین، حتما با شخصیت لئونارد آشنا هستین. لئونارد وقتی دروغ می گفت، با یک «چی…؟» معروف، به طرف مقابل می گفت که سوالش رو نفهمیده و از اون توضیح بیشتری میخواس. اگه در مقابل سوال کسی با تعجب بگید: «چی؟» یا از طرف مقابل بخواهید پرسشش رو تکرار کنه، ممکنه مشکوک به نظر برسه و فکر کنن می خواید بیشتر فکر کنین و راحت تر پاسخی از آستین تون بیرون بیارین.

۱۱. «روشن تر می گی…»

این عبارت هم مثل نمونه های قبلی، یه جور بازی دادن مخاطب واسه فکر کردن به دروغیه که می خواید بسازین. مثلا فرض کن به دوست تون گفتین: «من با نمره ۱۸ درس سخت استاد رو قبول شدم.» حالا فرض کنین که اون می پرسد: «استاد پروژه های بین ترمی رو چه جوی نمره می ده ؟» ، اگه شما واقعا نمره ۱۸ گرفته باشین و درباره روش کار استاد آشنا باشین، خیلی سریع به این سوال جواب میدید. اما اگه دروغ گفته باشین، با طرح عباراتی این چنینی از جواب دادن روشن، طفره می روید: «روشن تر می گی منظورت از پروژه بین ترمی چیه…؟» دوست عزیز، بهتره خودت رو جای مخاطب قرار بدین و ببینین که اینجور عبارتی واقعا مخاطب پسنده؟ اگه خودتون بودین باور می کردین که طرف دروغ نگفته و نمی خواد واسه دروغ ساختن زمان بخرد؟

۱۲. جوابای کوتاه

یکی دیگر از نشونه های دروغ گویی، جوابای کوتاهه. افرادی که دروغ میگن، معمولا به سوالای جور واجور، جوابایی کوتاه میدن. البته این نوع جواب گویی کوتاه و غیرمفید تا حدودی هوشمندانهه، چون دوست دروغ گوی نامحترم درنظر داره با استفاده از جوابای کوتاه در دردسر نیفتد.

۱۳. پرهیز از کاربرد واژه «من»

دروغ گوها از ضمیر شخصی استفاده نمی کنن. واسه اینکه می ترسن گیر بیفته و دست شون رو بشه. مثلا فرض کنین، خواهرزاده ی بازیگوش شما، گلدانی رو شکسته س. اگه بخواد دروغ بگه، به طرف شما میاد و می گه: «گلدونه شکست». اون هیچ توضیحی درباره فاعل و دلیل ماجرا نمی ده. این مثال رو به افراد دیگر و موقعیتای جور واجور هم میشه گسترش داد. شخص دروغ گو از ضمیر سوم شخص بیشتر استفاده می کنه، چون از توضیح دادن درباره خود می هراسد. توضیح درباره خود می تونه باعث رو شدن دست اون بشه.

۱۴. «باور می کنی؟»

۱۵ عبارتی که باعث می شه بقیه به شما اعتماد نکنن آموزشی

دروغ گوها همیشه می پرسند: «باورت می شه؟» اگه شخصی راست بگه، دنبال اثبات حق داشتن کلام خود نیس، چون پیش فرض ذهنی اون اینه که حرفش باور می شه. پس تنها درصورتی از این عبارت استفاده کنین که لازمه و شبهه ی دروغ گویی به وجود نمیاد.

۱۵. «چه جوری می تونی به من شک کنی؟»

اگه به دروغ گوها شک کنین، عصبی می شن و با پرخاش با شما برخورد می کنن. کسی که راست می گه احتیاجی به اثبات نمی بینه و اگه هم کسی دلیل و مدرکی بخواد، به اونا برنمی خورد.

البته قبوله که واژه ها و عباراتی که قبلا مطرح شد، همیشه مربوط به دروغ گویی و دوری از راستی نیس. اما شناخت عباراتی که با قطعیت همراه نیستن به شما کمک می کنن، به بعضی از حرفا شک کنین و احتمال بدین که دروغی در کاره. جدا از اینکه اینکه هشداری خوبی واسه خودتون هم هست که در حرف زدن تون از این عبارات استفاده نکنین و همیشه قاطع و صادق باشین.



دسته‌ها: آموزشی